ความหลากหลายและคอนทราสต์ในมองโกเลีย

ตอนที่ผมไปมองโกเลีย ตอนแรกนึกว่ามีแต่ทุ่งหญ้า แต่พอไปจริงๆ กลับพบความน่าสนใจที่ไม่นับทุ่งหญ้าถึงสี่ประการ คือ:

1. เนื่องจากเป็นคอมมิวนิสต์มานาน เมืองหลวงอูลันบาตอร์ยังมีโครงสร้างของเมืองแบบคอมมิวนิสต์นิยม คือมีจัตุรัสกลาง มีโรงละคร มีตึกเหลี่ยมๆ และใช้อักษรรัสเซียเป็นอักษรหลักมาทำคาราโอเกะภาษามองโกล

2. แต่ก่อนหน้าคอมมิวนิสต์ครองนั้น มองโกลรับวัฒนธรรมทิเบต กลายเป็นเมืองลามะ พอผ่านยุคคอมมิวนิสต์ไป พุทธศาสนาก็กลับมาเฟื่องฟูใหม่ มีวัด มีลามะมากมาย ช่างขัดแย้งกับโครงสร้างข้างต้น

3. หนำซ้ำอูลันบาตอร์ยังเป็นสังคมทุนนิยมเกิดใหม่ที่มีความเหลื่อมล้ำสูง เนื่องจากสิบปีก่อนเกิดเหตุการณ์สำคัญขึ้นสองอย่าง ได้แก่ 3.1 การส่งออกทองคำและสินแร่บูมขึ้นมา 3.2 เกิดภัยหนาวครั้งใหญ่ คร่าชีวิตปศุสัตว์ไปแปดล้านตัว ทำให้ชาวชนบทที่เป็นคนเร่ร่อนเลี้ยงแพะแกะจำนวนมากต้องสิ้นเนื้อประดาตัว และถูกบีบให้อพยพมาทำงานในเมืองหลวง

ดังนั้นอูลันบาตอร์ปัจจุบันจึงมีลักษณะเป็นหมู่ตึกสูงทันสมัย แวดล้อมด้วยสลัมกระโจม (ของชาวชนบทอพยพ) ที่ทอดยาวไปทั้งแนวเขา

4. ทุนที่เข้ามาพัฒนามองโกลนั้นเป็นทุนเกาหลี ซึ่งมาทั้งเกาหลีใต้เกาหลีเหนือ ดังนั้น downtown จะเหมือนเมืองเกาหลีใต้ วัยรุ่นมองโกลชอบวัฒนธรรม kpop ขณะเดียวกันกลับมีร้านอาหารเกาหลีเหนือมาเปิดอย่างอลังการด้วย

…นับเป็นสภาพที่ contrast กันอย่างมากอยู่ในที่เดียว… นับว่าน่าศึกษายิ่ง

และหากออกจากตัวเมืองเล็กน้อยก็จะเป็นทุ่งหญ้าเวิ้งว้าง ชาวบ้านขี่ม้าต้อนแกะ กลางคืนกางเต้นท์ดูดาวเกลื่อนฟ้ามีความสวยงามเหลือพรรณนา เนื้อและชีสที่นี่ก็อร่อยมาก โดยเฉพาะเนื้อม้าที่ทำให้ผมพบว่าชอบกว่าเนื้อวัว ไม่มันมากด้วย ทำให้คิดว่ามามองโกเลียแล้วเจออะไรมากเกินคาดมาก

#TWCTravel #TWCMongolia