รู้หรือไม่? มนุษย์เคยเกือบต้องกิน “หมูเด้ง-ฮิปโป” (Moodeng Hippo) !!

TL;DR — ในศตวรรษที่ 20 สหรัฐอเมริกาประสบภาวะขาดแคลนเนื้อวัว จึงพยายามผลักดันร่างกฎหมายฮิปโป (Hippo Bill) ในปี 1910 เพื่อนำเข้าฮิปโปเข้ามายังสหรัฐอเมริกา

ช่วงนี้กระแสของ “หมูเด้ง” (Moodeng) ฮิปโปแคระสุดน่ารักจากสวนสัตว์เขาเขียวกำลังมาแรงแบบสุดๆ

รู้หรือไม่? มนุษย์เคยเกือบต้องกิน “ฮิปโป-หมูเด้ง” (Moodeng) !!!

หากท่านผู้อ่านรู้ไหมครับ ว่าครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ มนุษย์เราอาจได้กินเนื้อฮิปโปกันเสียแล้ว!

สหรัฐฯ แดนดินกินเนื้อวัว

เรื่องราวเริ่มต้นในศตวรรษที่ 20 ณ สหรัฐอเมริกา ซึ่งตอนนั้นมีผู้อพยพเข้าประเทศอย่างมหาศาล ซึ่งคนเรากินอะไรล่ะ? กินเนื้อ! กินจนปริมาณเนื้อวัวที่ผลิตได้ไม่เพียงพอ ทำให้ตอนนั้น สหรัฐฯ ประสบภาวะขาดแคลนเนื้อวัวอย่างมาก

อีกทั้งปศุสัตว์ในสมัยนั้นยังไม่พัฒนาเป็นแบบฟาร์ม แต่ยังคงปล่อยให้หากินตามทุ่งหญ้า โดยมีเหล่า “คาวบอย” คอยต้อนอยู่ ยี่ฮ้า!…

เมื่อเนื้อวัวมีไม่เพียงพอกับความต้องการบริโภค เฟรเดอริค รัสเซลล์ เบิร์นแฮม ชาวอเมริกัน และฟริทซ์ ดูแคน ชาวเยอรมัน ก็ได้นำเสนอว่า เรามากินเนื้อฮิปโปแทนเนื้อวัวกันเถอะ!

พันธมิตรเนื้อฮิปโป

ทั้งคู่เคยไปทำงานทางทหารที่แอฟริกาและเห็นว่าฮิปโปน่ากินดี จึงได้ร่วมกันสนับสนุนการนำเข้าเนื้อฮิปโปแทนเนื้อวัว

หากทั้งสองคนนี้เคยเป็นศัตรูกันมาก่อนนะครับ โดยในสงครามบัวร์ครั้งที่สอง (ปี 1899 – 1902) ระหว่างชาวอังกฤษและชาวบัวร์ (ชาวดัตช์ในแอฟริกาใต้) เพื่อแย่งชิงพื้นที่แอฟริกาใต้

ร่างกฎหมายฮิปโป (Hippo Bill)

สาเหตุที่ทำให้การเสนอให้กินเนื้อฮิปโปมันดูสมเหตุสมผล ก็เพราะตอนนั้นสหรัฐฯ นำเข้าวัว, แกะ, เป็ด, ไก่ และหมูจากยุโรปมาได้

อีกทั้งนกกระจอกเทศจากแคลิฟอร์เนีย และอูฐจากแอฟริกาก็สามารถปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมของอเมริกาได้ดี สัตว์อย่างฮิปโปก็น่าจะสามารถทำได้เช่นเดียวกัน

โรเบิร์ต เอฟ. บรูสซาร์ด สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากรัฐหลุยส์เซียนา ที่ตั้งอยู่ในพื้นที่แม่น้ำมิสซิสซิปปี ซึ่งเต็มไปด้วยผักตบชวายังเห็นว่า ฮิปโปจะช่วยกินผักตบชวาในแม่น้ำได้ และยังช่วยแก้ปัญหาเนื้อสัตว์ในอเมริกาได้

ทางบรูสซาร์ดจึงได้พยายามผลักดันร่างกฎหมายฮิปโป (Hippo Bill) ในปี 1910 เพื่อจัดสรรเงินจำนวน 250,000 ดอลลาร์สหรัฐฯ นำเข้าฮิปโปเข้ามายังสหรัฐอเมริกาฯ ซึ่งมีผู้สนับสนุนหลายราย ไม่ว่าจะเป็นเบิร์นแฮม และดูแคน พันธมิตรเนื้อฮิปโป รวมไปถึงธีโอดอร์ รูสเวลท์ อดีตประธานาธิบดีสหรัฐฯ

ธีโอดอร์ รูสเวลท์ อดีตประธานาธิบดีสหรัฐฯ กับซากฮิปโปที่ล่าได้เมื่อปี 1910

นอกจากนี้ The Washington Post และ The New York Times ยังได้สนับสนุนร่างกฎหมาย โดยการยกย่องเนื้อฮิปโปว่าเป็น “เบคอนเนื้อวัวทะเลสาบ”

อีกทั้งวิลเลียม นิวตัน เออร์วิน นักวิจัยของกระทรวงเกษตรสหรัฐฯ ซึ่งได้รับคัดเลือกจากบรูซาร์ด ได้กล่าวกับรัฐสภาว่า ชาวอเมริกันไม่กล้ากินฮิปโปเพราะคิดว่ามันดุร้าย

ซึ่งจริงๆ มันก็น่ากลัว เพราะการบันทึกจำนวนผู้เสียชีวิตต่อปีจากการโจมตีของฮิปโปมีตั้งแต่ประมาณ 500 ถึง 3,000 ราย ขณะที่มีผู้เสียชีวิตจากสิงโตเฉลี่ยปีละ 22 ราย

นอกจากนี้ ร่างกฎหมายดังกล่าวยังแนะนำเพิ่มเติมด้วยว่าควรนำเข้าสัตว์แปลกใหม่อย่างดิก-ดิก, แรด, ควายแอฟริกัน, จามรีทิเบต, และหมูป่า เพื่อเพิ่มผลผลิตทางปศุสัตว์

ร่างกฎหมายไม่ผ่าน...

แม้ว่า “ร่างกฎหมายฮิปโป” จะได้รับการสนับสนุนอย่างกว้างขวาง แต่ก็ไม่เคยได้รับการผ่านจากรัฐสภาสหรัฐฯ เพราะการพัฒนาระบบปศุสัตว์ที่ดีขึ้น มีการเพิ่มพื้นที่เลี้ยงสัตว์ เช่น การระบายน้ำออกในพื้นที่ชุ่มน้ำเพื่อให้เหมาะสำหรับเลี้ยงสัตว์กินหญ้า ปัญหาขาดแคลนเนื้อวัวจึงถูกแก้ไขไปโดยปริยาย

จะเป็นอย่างไรหนอ? ถ้าร่างกฎหมายนี้ผ่านสภา ที่อาจทำให้เราได้กินเนื้อฮิปโปกัน… ทุกท่านคิดเห็นอย่างไรกันบ้างครับ สามารถคอมเมนท์กันมาได้เลย… (แต่น่ารักแบบหมูเด้งอย่างนี้ ใครจะไปกินลงใช่ไหมล่ะครับ)