กล่องข้าวที่ถูกระเบิดปรมาณูในฮิโรชิม่า

*** กล่องข้าวที่ถูกระเบิดปรมาณูในฮิโรชิม่า ***

รูปที่ปรากฏนี้เป็นกล่องข้าวของเด็กญี่ปุ่นคนหนึ่ง ที่ถูกระเบิดปรมาณูในยุคสงครามโลก

ช่วงท้ายของสงครามโลกครั้งที่ 2 ในวันที่ 6 สิงหาคม 1945 เวลา 08:15 นาที ระเบิดนิวเคลียร์ “ลิตเติลบอย” ถูกปล่อยลงจากเครื่องบิน อีโนลา เกย์ ลงสู่ตัวเมืองฮิโรชิม่า ซึ่งเป็นเมืองอุตสาหกรรม และยุทธภูมิทางการทหารที่สำคัญ ณ เวลานั้น

ระเบิดปะทุขึ้นกลางอากาศ เกิดแสงสว่างวาบ ตามมาด้วยเสียงระเบิดดังสนั่น และความเสียหายเป็นวงกว้าง มีผู้เสียชีวิตจากแรงระเบิดราว 70,000 – 80,000 คน เป็นจำนวน 30% ของประชากรเมืองฮิโรชิม่า คาดว่าในจำนวนนั้นเป็นทหาร 20,000 คน และบาดเจ็บอีก 70,000 คน เป็นครั้งแรกที่โลกได้เห็นอานุภาพของระเบิดชนิดนี้ในสนามรบจริง

ตอนแรกไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ช่องทางการติดต่อฮิโรชิม่า ทั้งวิทยุ, โทรเลข, สายด่วน ต่างหายไปเฉยๆ ทุกคนตกอยู่ในความสับสน ครั้นเมื่อเจ้าหน้าที่ทหารบินไปสำรวจ ก็พบกับควันจำนวนมากพวยพุ่งจากทะเลเพลิงที่เกิดจากแรงระเบิด และความเสียหายระดับที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นได้โดยเครื่องบินไม่กี่ลำ

พวกเขารีบรายงานกลับไปที่โตเกียวเพื่อหาทางเยียวยาความเสียหาย …กว่าจะรู้ว่าหายนะตรงหน้าเกิดขึ้นเพราะอะไรแน่ ก็ผ่านไปแล้วราว 16 ชั่วโมง เมื่อประธานาธิบดี แฮร์รี ทรูแมน ประกาศการโจมตีด้วย “ระเบิดชนิดใหม่”

ไม่กี่วันต่อมา 9 สิงหาคม เวลา 11:01 น. ได้มีการทิ้งระเบิด “แฟตแมน” ลงจากเครื่องบินบอคสการ์ สู่ตัวเมืองนางาซากิ ซึ่งเป็นเมืองท่าและที่ตั้งของอู่ต่อเรือใหญ่ รวมทั้งฐานผลิตอาวุธของญี่ปุ่นช่วงสงคราม คาดว่ามีผู้เสียชีวิต 22,000 – 75,000 คน และบาดเจ็บ 60,000 คน ซึ่งเสียชีวิตในเวลาต่อมาอีกไม่น้อย

อเมริกามีแผนจะทิ้งระเบิดนิวเคลียร์สู่ญี่ปุ่นอีก แต่ญี่ปุ่นได้ยอมแพ้ก่อนในวันที่ 15 สิงหาคม ส่งผลให้สงครามโลกครั้งที่ 2 สงบในเวลาต่อมา …อย่างไรก็ตาม มีการถกเถียงกันในหมู่วิชาการว่าจนปัจจุบันว่า ระเบิดนิวเคลียร์ทำให้สงครามสิ้นสุดลงจริงหรือไม่? แท้จริงญี่ปุ่นจะยอมแพ้อยู่แล้วหรือเปล่า? และการทำลายล้างครั้งนี้จำเป็นขนาดนั้นเลยหรือ?

ไม่ว่าจะเป็นเช่นไร ความเสียหายอันประเมินค่าไม่ได้ก็เกิดขึ้นแล้ว จริงอยู่ว่าในช่วงสงครามคราวนั้น ญี่ปุ่นเองก็โหดร้ายและกดขี่ประเทศอื่นไว้มาก แต่มันก็นำมาสู่คำถามว่า สมควรแล้วหรือที่ประชาชนบริสุทธิ์ จะต้องเป็นผู้รับทุกข์จากอาวุธทำลายล้างชนิดใหม่ครั้งนี้? โดยเฉพาะกับเด็กที่ไม่รู้อะไรเลย ซึ่งมีทั้งเสียชีวิตลงทันทีจากการระเบิด และเจ็บป่วยในเวลาต่อมาเพราะรังสีปรมาณูตกค้าง

กล่องข้าวที่ปรากฏในรูปนี้เป็นของเด็กชาย โอริเมง ชิเงรุ อายุ 13 ปี ชั้น ม.ต้น หลังระเบิดลงฮิโรชิม่า ชิเงโกะ แม่ของเขาได้พยายามตามตามหาตัวลูกไปทั่วเมืองที่กลายเป็นซากปรักหักพังแต่ไม่พบตัว จนกระทั่งเช้าวันที่ 9 สิงหาคม เธอจึงได้พบร่างของลูกชายพร้อมกล่องข้าวกอดไว้แนบท้อง
…ข้าวที่อยู่ในกล่องนั้น ชิเงรุเพิ่งเก็บเกี่ยวหลังปลูกมันขึ้นมาเองในไร่ของครอบครัวด้วยความภูมิใจ ซึ่งนั่นทำให้แม่ของเขาเศร้ามาก…

กล่องข้าวนี้ถูกบริจาคให้แก่พิพิธภัณฑ์อนุสรณ์สันติภาพฮิโรชิม่า ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่โซน 3 “เหยื่อและผู้รอดชีวิต” ของนิทรรศการถาวร ซึ่งเปิดให้ผู้คนได้เข้าชมความโหดร้ายที่เกิดจากระเบิดนิวเคลียร์ ซึ่งไม่ควรให้เกิดขึ้นอีกเลยไม่ว่าที่ไหนก็ตามบนโลกใบนี้

#twchistory ปล. รีรันโพสต์

::: อ้างอิง :::

– hpmmuseum (ดอต) jp/
– pcf (ดอต) city (ดอต) hiroshima (ดอต) jp/virtual/VirtualMuseum_e/visit_e/vit_ex_e/vit_ex4_e.html
– thebulletin (ดอต) org/2020/08/counting-the-dead-at-hiroshima-and-nagasaki/
– theguardian (ดอต) com/world/2005/jul/24/secondworldwar.japan
– ncbi (ดอต) nlm (ดอต) nih (ดอต) gov/books/NBK234267/